Przylądek zdrowia
Pon – Pt: 9:00 – 20:00 Sb: 9:00 – 15:00
+48 500 570 520

W ostatnim czasie znacznie wzrasta liczba dzieci podróżujących poza granice swojego kraju, coraz częściej w odległe tropikalne destynacje. Uważa się, że ryzyko nabycia chorób zagrażających dzieciom jest podobne do tego w populacji osób dorosłych.
Należy pamiętać, że dziecko nie jest miniaturą dorosłego podróżnika. Organizm dziecka podlega innym mechanizmom patofizjologicznym, co skutkuje innym obrazem klinicznym chorób.

 

NAJCZĘSTSZE PROBLEMY ZDROWOTNE WŚRÓD DZIECI PODRÓŻUJĄCYCH

1. Biegunka w podróży
2. Schorzenia dermatologiczne, w tym pogryzienia przez zwierzęta i ukąszenia przez stawonogi, zespół larwy skórnej wędrującej, oparzenia słoneczne.
3. Ogólnoustrojowe choroby przebiegające z gorączką, np. malaria.
4. Choroby układu oddechowego.
5. Urazy mechaniczne i wodne.

BIEGUNKA  jest jedną z najczęstszych chorób występujących u podróżujących dzieci. Najlepszym sposobem zapobiegania biegunce u niemowląt jest karmienie piersią. Starsze dzieci odwiedzające kraje rozwijające się powinny przestrzegać podstawowych środków ostrożności w zakresie żywności i wody:

  • jedz tylko potrawy, które są gotowane i podawane na gorąco,
  • obieraj świeże owoce i warzywa ze skórki lub umyj je w czystej wodzie
  • pij tylko napoje z zamkniętych pojemników
  • pij wodę, która została gotowana lub poddana obróbce .

Dzieci powinny często myć ręce oraz używać środków do czyszczenia rąk.

Biegunka może być zagrożeniem dla niemowląt i małych dzieci ze względu na ryzyko odwodnienia. Najlepszym sposobem leczenia biegunki u dzieci jest podawanie dużej ilości płynów, najlepiej zawierających elektrolity. W przypadku dzieci nie należy stosować samodzielnie leków, które zawierają bizmut. Antybiotyki należy zarezerwować dla poważnych przypadków. Dziecko, które wydaje się być odwodnione, ma gorączkę lub krwawe stolce, powinno natychmiast trafić do lekarza.

 

JAK CHRONIĆ SWOJE DZIECKO

Dzieci, które podróżują do obszarów, gdzie występuje ryzyko malarii, powinny podobnie jak ich rodzice, przyjmować leki zapobiegające malarii. Ze względu na ryzyko ich przedawkowania, należy je przechowywać w zamkniętych pojemnikach i przechowywać poza zasięgiem dzieci.

Na skórę powinno się stosować preparat ( najczęściej w formie sprayu), chroniący przed ukąszeniami komarów. Należy osłaniać ciało odzieżą – nosić długie spodnie i rękawiczki. Dodatkową ochroną jest stosowanie na ubranie permetryny, a w nocy zapewnienie spania w klimatyzowanych pokojach lub w łóżkach osłoniętych moskitierami ( szczelnymi).

Podczas wizyty przed podróżą z dzieckiem planującym podróże międzynarodowe, lekarz w gabinecie ocenia dotychczas wykonane rutynowe ( obowiązkowe i dodatkowe ) SZCZEPIENIA OCHRONNE stosowane w codziennej praktyce pediatrycznej.

W zależności od destynacji, od charakteru wyjazdu i ryzyka z nim związanego, stosownie do wieku dziecka – lekarz zaleci wykonanie odpowiednio dobranych dodatkowych szczepień przed wyjazdami w strefy o odmiennym klimacie.

Zgodnie z powyższym podczas kolejnych wizyt w CERTYFIKOWANYM CENTRUM MEDYCYNY PODRÓŻY odbywa się:

1. Uzupełnienie rutynowych szczepień ( przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, tężcowi, błonicy, krztuścowi, Hib, poliomyelitis, odrze, śwince, różyczce, ospie wietrznej, pneumokokom, rotawirusom, meningokokom), w zależnosći od dotychczas wykonywanych szczepień.
2. Wykonanie zalecanych szczepień przed wyjazdem w tropiki, spośród których najczęstsze to:

A. Wirusowe zapalenie wątroby typu A

  • choroba przebiega zwykle asymptomatycznie u dzieci do 5 rż, jednak ze względu na dużą zakaźność i możliwość transmisji na dorosłych i nastolatków, zaleca się szczepienia wszystkich dzieci, które ukończyły 1 rok życia, podróżujących w tereny o średniej i wysokiej endemiczności, nawet tuż przed wyjazdem;
  • szczepienia składa się z dwóch dawek podawanych w odstępie minimum 6 miesięcy;
  • odporność po podaniu drugiej dawki utrzymuje się 20-30 lat

B. Dur brzuszny

  • szczepienie zalecane dzieciom po ukończeniu 2 roku życia, podróżującym na okres powyżej 2 tygodni w tereny endemicznego występowania zakażeń Salmonellą enterica, serotyp Typhi;
  • zalecany czas szczepienia przed wyjazdem to 2 tygodnie;
  • odporność po szczepieniu utrzymuje się przez 2-3 lata;
  • zarejestrowana jest również doustna szczepionka przeciwko durowi brzusznemu ( Vivotif Oral ®) , która po podaniu 3 dawek chroni na 3 lata, a po podaniu 4 dawek- na 5 lat;
  • Vivotif Oral -może być podawany po ukończeniu 1 roku życia;

C. Meningokoki

  • szczepionka przeciwko Neisseria menigitids zalecana jest dla osób podróżujących do Afryki Subsaharyjskiej w porze suchej ( od grudnia do czerwca);
  • szczepienie przeciwko serotypom A,C, W-135, Y, obowiązkowe dla osób wybierających się do Arabii Saudyjskiej w okresie Hajj;

D. Żółta febra

  • szczepienie obowiązkowe przed wyjazdami do wyszczególnionych w Przepisach Międzynarodowych krajów Afryki i Ameryki Południowej;
  • przeciwwskazane u dzieci poniżej 6 miesiąca życia, a u dzieci młodszych niż 9 miesiąc życia podawane tylko w wyjątkowych sytuacjach ( gdy ryzyko zachorowania jest duże, a podróż musi się odbyć).